Ֆեյսբուքյան օգտատեր Հայկ Հովյանը գրում է.
Զավեշտալի է, որ ընդդիմադիր շերտերի, մտավորականների և ինտելեկտուալների մի զգալի հատված հաշտ է զինված հեղաշրջման տեսլականի հետ , բայց անհաշտ է իշխանությունների հակազդման մեթոդների հետ:
Առհասարակ հեղաշրջումների հարցում մեխանիզմը չափազանց պարզ և հասարակ է մարդկության ողջ պատմության ընթացքում: Հաջողում ես` դառնում ես Լենին ու Ֆիդել Կաստրո, չես հաջողում` քեզ համապատասխանաբար ուղարկում են այնտեղ, չգիտեմ որտեղ:
Առհասարակ հեղաշրջումների հարցում մեխանիզմը չափազանց պարզ և հասարակ է մարդկության ողջ պատմության ընթացքում: Հաջողում ես` դառնում ես Լենին ու Ֆիդել Կաստրո, չես հաջողում` քեզ համապատասխանաբար ուղարկում են այնտեղ, չգիտեմ որտեղ:
Բարդ թվաբանություն չկա էտտեղ և հեղաշրջում կազմակերպողն այդ հաշվարկն ի սկզբանե արած պետք է լինի:
Ժամանակն է, որ այն քաղաքական ուժերն ու անհանտները, որոնք հրապարակային և անթաքույց աջսկցում են հեղաշրջման փորձերի մեջ մեղադրվող գործիչներին, գիտակցեն, որ իրենք էլ են մտնում մի խաղի մեջ, որտեղ հաղթողը ստանալու է ամեն ինչ, իսկ պարտվողը ջախջախվելու է:
Հիմա դառնանք իշխանություններին:
Հիմա դառնանք իշխանություններին:
Փաշինյանը ցույց տվեց, որ ունակ է զինված հեղաշրջման փորձերը խեղդել հենց օրորոցում` բավականին կոշտ և անհամաչափ մեթոդներով: Անշուշտ դա հստակ ազդակ էր թե յուրայիններին և թե հեղաշրջումների ջատսգովներին, որ 97-98ի կամ 99-ի սցենարների կրկնություն թույլ չի տալու:
Արդյո՞ք Փաշինյանի «կոշտությունը» ժամանակի հետ կարող է վերաճել բռնապետական հակումների: Այդպիսի վտանգ միշտ գոյություն ունի, բայց դրա զսպման մեխանիզմը չի կարող լինել հեղաշրջումների աջակից դառնալը, ինչի ճանապարհն այսօր բռնել են ընդդիմադիր թևերն ու նրանց աջակցող հանրային շրջանակները:
Հ.Գ. Ձև թափելը` թե բա ո՞վ ասեց, որ «հայտնի» ուժերը հեղաշրջում էին նախապատրաստում, կնշանակի հանրությանը դնել էշի տեղ` ինչպես և առաջարկում էր ոմն հոգևորականը:
