ՀԵՏԱՔՐՔԻՐ ԺԱՄԱՆՑ

Կիրակի առավոտ երկու տղամարդ եկան մեր տուն ու սկսեցին չափել հյուրասենյակի դուռը։ Երբ հարցրի՝ ինչ են անում, պատասխանեցին. «Դաշնամուրն ենք տանելու, ձեր որդին արդեն վաճառել է»։

Վերջին երեք ամսում մեր էլեկտրաէներգիայի հաշիվը գրեթե քառապատկվել էր։ Ամուսինս պնդում էր, որ ես ամբողջ օրը ջեռուցիչ եմ միացնում, իսկ ես երդվում էի, որ նույնիսկ կեսօրին լույսերը անջատած եմ պահում։ Վերջապես էլեկտրիկ կանչեցինք։

Թոշակս ստանալու օրը ինձ ասացին, որ համակարգով արդեն մահացած եմ։ Սկզբում ծիծաղեցի։ Հետո աշխատակցուհին ցույց տվեց էկրանը ու ասաց. «Ձեր մահվան մասին գրառում կա, դրա համար վճարումը կանգնեցված է»։

Մորս չթողեցին մտնել այն ժողովին, որտեղ որոշելու էին քանդել նրա տան միակ թեքահարթակը։ Ասացին. «Դահլիճը երկրորդ հարկում է, վերելակ չունենք։ Դուք ներս մտեք, մոր փոխարեն խոսեք»։ Բայց յոթանասուներկուամյա մայրս բռնեց անվասայլակի անիվներն ու ասաց.

Գիշերվա տասնմեկին մեր գյուղի ամենաբարձր բլրի վրա տասներկու լույս տեսա։ Մտածեցի՝ ինչ-որ մեկի անասուններն են կորել։ Բայց երբ մոտեցա, տեսա՝ տասներկու կին անձրևի տակ կանգնած հեռախոսները գլխավերևում են պահում։

Աշխատանքի հարցազրույցի ժամանակ ինձ ասացին, որ մնացել ենք ընդամենը երկու թեկնածու։ Ուրախությունից քիչ մնաց լաց լինեի։ Բայց երբ վերջին թեկնածուն ներս մտավ, վեր կացա ու չհավատացի աչքերիս։ Դա իմ վաթսուներեքամյա մայրն էր։ Իսկ ամենացավոտը եղավ այն պահին, երբ նա տնօրենին ասաց. «Իմ աղջիկը չգիտի, որ ես այստեղ եմ։ Խնդրում եմ՝ ինձ նրա պատճառով մի՛ մերժեք»։

Որդիս աշխատանքի վայրից զանգեց ու գրեթե գոռաց. «Մա՛մ, քո տուն անծանոթ տղամարդ է մտել։ Ես տեսախցիկով ամեն ինչ տեսել եմ»։ Ես նայեցի խոհանոցում նստած սպիտակահեր տղամարդուն, որը հանգիստ թեյ էր խմում, ու պատասխանեցի. «Տղա՛ս, նա անծանոթ չէ։ Ես եմ հրավիրել»։

Աշխատանքի եկա ու տեսա՝ մեր գրասենյակի բոլոր աշխատակիցները հեռախոսներով գումար են փոխանցում։ Հաշվապահը նրանց ասել էր, որ աշխատավարձը սխալմամբ կրկնակի է ուղարկվել, և ավելորդ գումարը պետք է անմիջապես վերադարձնել։

Երևանից Գյումրի հասնելուն պես ավտոբուսի վարորդը հրաժարվեց ինձ տալ բեռնախցիկում դրված ճամպրուկս։ «Այս ճամպրուկի տերն արդեն եկել է ու ասել, որ դուք փորձել եք վերցնել իր իրը»,— ասաց նա։ Ես կատաղեցի և ցույց տվեցի ուղեբեռի կտրոնը։

Մեկ ամսում երրորդ անգամ շտապօգնության մեքենան կանգնեց մեր տան դիմաց ու բժիշկները ներս վազեցին՝ հարցնելով մի կնոջ, որը մեզ հետ չէր ապրում։ Առաջին երկու անգամ մտածել էինք՝ հասցեն շփոթել են։