«Ինձ ընդամենը մեկ տարի կյանք է մնացել։ Ամուսնացիր ինձ հետ, երեխա ունեցիր ինձանից, և քո ընտանիքը այլևս երբեք փողի համար չի անհանգստանա», — ասաց հարուստ հողատերը։
Քսանամյա աղջկա ձեռքերը միշտ կաթի ու խոտի հոտ էին տալիս։ Նա ապրում էր հիվանդ մոր հետ՝ հին խրճիթում, իսկ քանի որ հայրը պարտքերի պատճառով բանտում էր, աղջիկը աշխատում էր օր ու գիշեր։ Մի օր նրանց դուռը թակեց քաղաքի ամենահարուստ ու ամենախիստ հողատերը։ Առանց որևէ զգացմունք ցույց տալու՝ նա մի սարսափելի առաջարկ արեց.
«Ինձ ընդամենը մեկ տարի կյանք է մնացել։ Ամուսնացիր ինձ հետ և ժառանգ տուր ինձ։ Դրա դիմաց ես քո հորը կազատեմ բանտից և կփակեմ ձեր ընտանիքի բոլոր պարտքերը»։
Հուսահատությունից ճնշված աղջիկը համաձայնվեց այդ առաջարկին։ Նա պատրաստ էր իր կյանքի մեկ տարին զոհել՝ մոր դեղերի և հոր ազատության համար։ Հարսանիքը տեղի ունեցավ լուռ ու ծանր մթնոլորտում։ Սակայն հարսանիքի գիշերը, երբ ամուսինը քնեց, կիսաբաց աշխատասենյակից ընկնող լույսը գրավեց աղջկա ուշադրությունը։ Երբ նա մոտեցավ ու տեսավ գրասեղանին դրված փաստաթղթերը, իր կյանքի ամենամեծ ցնցումն ապրեց։
Սեղանի վրա դրված բժշկական հաշվետվությունները ցույց էին տալիս, որ տղամարդը լիովին առողջ է և ոչ մի մահացու հիվանդություն չունի։ Բայց դրանց կողքին դրված էր նաև իրավական պայմանագիր, որտեղ թաքնված էր սարսափելի ճշմարտությունը․ որպեսզի տղամարդը ստանա իր մահացած ազգականի թողած հսկայական ժառանգությունը, մեկ տարվա ընթացքում պետք է հայր դառնար։ Եթե երեխա չծնվեր, ամուսնությունը կչեղարկվեր, իսկ աղջիկը փողոց կշպրտվեր՝ առանց մի կոպեկի։ Տղամարդը ստել էր՝ ձևացնելով, թե մահանում է, և աղջկան օգտագործում էր պարզապես որպես միջոց։
Արշալույսին աղջիկը փախավ տնից՝ դավաճանությունից ցնցված։ Նա անմիջապես գնաց քաղաքի ազնիվ փաստաբանի մոտ, ցույց տվեց փաստաթղթերը և պատմեց այն թակարդի մասին, որում հայտնվել էր։ Նրա քաջության և հավաքված ապացույցների շնորհիվ տղամարդու կեղծ ամուսնական պայմանագիրը դատարանում շրջվեց հենց իր դեմ։ Ավելին՝ ժառանգությունը խաբեությամբ ձեռք բերելու նրա կեղտոտ փորձերը հասան նաև այն պաշտոնյաներին, ովքեր վերահսկում էին կտակը։
Արդյունքում տղամարդը կորցրեց ժառանգությունը և ամբողջովին կործանեց իր համբավը։ Իսկ աղջիկը՝ իր ազնվության ու խելքի շնորհիվ, ստացավ խոստացված օգնությունը որպես փոխհատուցում։ Նրա հայրը դուրս եկավ բանտից, մայրը ապաքինվեց։
Այն աղջիկը, որը պատրաստ էր իր կյանքի մեկ տարին զոհել, վերջում փրկեց իր կյանքը սեփական խելքի ու համարձակության շնորհիվ։ Նրա ձեռքերը այլևս միայն կաթի հոտ չէին տալիս․ դրանք նաև ազատության ու հանգստության բույր էին կրում։
